Kultura

Nova promocija knjiga Slavice Milošević

by Vjera Knežević Vučićević | 01:09:2017 | 12:50:31

Promocija drame “Ti, ja i Prever” i zbirke poezije “Kad karijatide plaču” Slavice Milošević okupila je u sali Dvorca kralja Nikole ljubitelje pisane riječi spremne na prihvatanje izazova kojeg nosi netipična literarna forma koju njeguje mlada književnica.
 
Moderator večeri bio je novinar Radomir Petrić, a stihove je kazivala dramska umjetnica iz Beograda Jovana Todorović.
 
Govoreći o svom proznom prvijencu, drami “Ti, ja i Prever” Milošević objašnjava da je njome pokušala da svijetu i književnoj publici prenesi poruku  o značaju “slobode razmišljanja, slobode pisanja i slobode umjetnosti”.
 
“Još kao srednjoškolki pažnju mi je skrenuo Prever, posebno pjesma ‘Adrian’ koja je i u fokusu ove drame. Iako me realizam inspiriše kao pravac, simbolizam mi svojom formom i stihom daje slobodu pisanja. Upravo to sam iskoristila da napišem ovu dramu” - objašnjava Milošević.
 
I francuski klasici - Viktor Igo, Gistav Flober, ali i Brodski, Isak Singer, Herman Hese, Danilo Kiš, Vladislav Petković Dis, Branko Miljković, Oskar Davičo… imali su značajnu ulogu u književnom “kaljenju” mlade spisateljice. Realizam kojeg Milošević preferira, u drami “Ti, ja i Prever” iskazan je na specifičan način, što je i književna kritika prepoznala kao “vrlo vješto korištenje intertekstualnosti”.
 
“Intertekstualnost je sloboda ‘miješanja umjetničke krvi’. To je kad umjetnik dozvoli sebi da uzme originalni tekst određenog pisca i dopusti sebi da se na njega nadoveže. Na taj način sam ja ‘oživjela’ Preverovog Adriana, predstavljajući ga kao ličnost. Dodala sam još četiri lika”, kaže Milošević.
 
Odluku da se, nakon poetskog uspjeha, okuša i u proznom stvaralaštvu objašnjava procjenom da je “pravi momenat da proba nešto drugačije”.
 
“Nije bilo lako spajati stihove jednog od najvećih pjesnika sa mojom izmišljenom pričom, a pri tom ispoštovati dramsku formu. Nakon razgovora sa nekoliko dramskih umjetnika, zajednički smo konstatovali da je moguće da se ova drama odigra na sceni. Kod nas je malo intertekstualnih drama, a malo ljudi i zna šta znači takva vrsta poigravanja sa stihovima… Nakon pozitivnih reakcija na pjesmu ‘Znao je Prever’ odlučila sam da napišem nešto više. Željela sam da to bude priča sa spektrom Preverovih stihova” - ističe Milošević.
 
Književna kritika često stvaralaštvo Slavice Milošević podvodi pod refleksivnu liriku.
 
“Moje pjesme su prozaične, nijesu ni esejistika, niti klasična pjesma, već priča koja se reflektuje na liriku, oslikavajući obje strane pisanja koje se naslućuju” - navodi spisateljica.
 
Objašnjavajući odakle crpi energiju, hrani talenat i dobija inspiraciju da sa nepunih 25 godina čitalačkoj publici ponudi čak pet ostvarenja, Milošević, nešto što možda zaslužuje kompleksno objašnjenje ipak sažima u citat Brodskog - “ono si što čitaš”. Piše od malena, prvi esej joj je objavljen u knjizi “Cetinju s ljubavlju”, još dok je bila u osnovnoj školi. Do sada je objavila i knjige “Cirkuzant, idealista i budala”, “Neka me uteši nebo”, “Sve je rečeno, Ameli”. Sve tri knjige imaju i izdanja na engleskom jeziku.
 
“Pisanje je moja trajna ljubav, a mislim da je to umjetnost koja ne izdaje. Inspiraciju pronalazim u kvalitetnim knjigama, ali i u okolini koja me okružuje - ljudskoj rigidnosti, ljubavi, mržnji (koja je jaka za opisati, a opet je dualna), cinizmum i onome što staje na prag ljubavi. Pri tome volim da ostajem nedorečena, da čitalac sam procijeni da li sam uputila poruku o istinskoj ljubavi ili je to bilo nešto što samo liči na ljubav” - kaže Milošević.

 
Simbolizam je jedna od vodilja poezije Slavice Milošević, a svoje mjesto dobilo je i u enigmatičnom nazivu nove zbirke “Kad kirijatide plaču”. Ovo izdanje je specifično i po interesantnoj grafičkoj opremi u namjeri da i estetika isprati tekst.
 
“Volim kad umjetnost inspiraciju nađe u drugoj umjetnosti. Ne moraju samo ljudi da nas inspirišu. U ovom slučaju je to grčka arhitektura - šest karijatida koje nose svodove hrama. Jaku impresiju ostavlja što su ostavile trag kroz istoriju i arhitekturu do današnjih dana i još uvijek te žene umjesto stuba nose teret” - objašnjava spisateljica koja bi voljela da pod istim nazivom napiše i dramu. Sa tim ciljem planira put u Grčku, gdje će razgovarati sa istoričarima i arheolozima, a informacije o karijatidama i relevantne istorijske činjenice koje prikupi iskoristiće za pisanje.
 
Reakcije na njeno stvaralaštvo u Crnoj Gori su, kao navodi, veoma pozitivne, a u Srbiji gdje studira, primljena je u Udruženje književnika. Sjenku na to priznanje njenom radu baca što za sada nema izgleda da će i toj državi biti organizovana promocija njenog djela. Imala je i zapažen nastup na najvećoj smotri umjetnosti i kulture u gradu podno Rumije, jubilarnom 30- tom Barskom ljetopisu, što joj je kako navodi “velika čast”.
 
Slavica Milošević je osnovnu školu završila u Baru, gimnaziju u Beogradu, a potom je upisala psihologiju na stipendijskom programu čuvenog engleskog City College Univirsity od Sheffield u Solunu. Zbog ekonomske krize u Grčkoj pravi pauzu u studiranju koju koristi za šestomjesečni boravak u Izraelu, gdje pohađa školu za učenje hebrejskog jezika Ulpan Gordon u Tel Avivu. Prije tri godine počela je da bloguje za prestižne izraelske listove “Jerusalem Post” i “Times of Israel”.
 
Poziv za ovo predstavljanje u rodnom gradu i organizacionu pomoć Slavica Milošević je dobila od predsjednika Skupštine opštine Bar Radomira Novakovića.